Síðan tók það skeið enda

 

Véfréttin er miðaldra kona með sigin brjóst
undir blússunni, eins og alltaf

Hún ýtir sófanum frá veggnum
og smalar okkur inn, systur á eftir systur

Í keðju, handfljót vindur hún okkur
eins og naflastreng af hálsi

Inni í göngunum seytlar svartolía
Uppi brenna borpallarnir ásamt þeim

sem hlekkjuðu sig þar. Allar eru hér,
þekkjast á flúruðum kvið og sviðnum iljum

Þegar ljós kemur í opið látum við ropa
setjum kálblöð á brjóst hver annarrar

Vel heppnuð aðgerð, kortlögð í leyni
í lúsapóstum og saumaklúbbum

Heilu hillurnar í bókasöfnum heimsins
merktar fæðingarundirbúningur